[ 1] 
De motu (2)       
[ 2] 
cogitata
[ 3] 
confusanea.
       
[ 4] 
Credideram olim ictu alioquo corporis quantulicunque corpus quantulumcunque non
[ 5] 
nihil moveri, quam sententiam nunc retracto jamque ad speculationem
[ 6] 
quandam redeo, olim a me irtermissam:
[ 7] 
Credebam
me naturam ictus plene tenere, sed nunc neque me, neque alios in ea
[ 8]  re satisfecisse invenio.
Esto linea AB,
in qua
repraesentans tempus quo
descendat corpus C. Primo
[ 9]  momento agat nisu primo, qui sit instar lineae AE infinite
[10]  parvae, seu incipiat moveri,
seu momento aget
et quia
quolibet momento
[11]  tantundem novi impetus accipit, ideo impetus in fine temporis B erit ad
[12]  impetum primum, ut linea AB ad lineam AE seu ad punctum. Ictum
[13]  ergo quem inferet Galilaeus et post eum, qui, rem magnam demonstrasse
[14]  sibi in eo visus est Borellius, ajunt esse infinitum. Ego vero ajo celeri–
[15]  tatem esse infinitam, vires seu ictum quem inferat non esse, nec ex
[16]  illa
ratione ex
Hypothesi
explicari posse, cur corpus
acceleratum
fortius
[17]  agat, quando altius lapsum etsi explicari possit celeritas motus.
[18]  Quod ita demonstro. Cogitetur impingere corpus C in dentem DF, ex
[19]  trochlea F exeuntem, atque ita circumacta trochlea F circumagi
[20]  et trochleam G intercedente fune FGH, atque ita et elevari pondus
[21]  H. Jam pone
celeritatem corporis
corpus
H esse gravius corpore C,
[22]  et tamen, ut experientia docet ab eo attolli, utique si ea, quam
[23]  retuli hypothesis vera est, id tribuendum est celeritati corporis C,
[24]  quae quod ejus ponderi deest compensat. Sed hic ecce incommodum ingens,
[25]  si
natura co
post impactum
corpus C, descendit ad profunditatem
[26]  quantulamqunque DI, corpus H ascendet ad aequalem DI, HK.
[27]  Absurdum autem est corpus aliquod magis
[28]  grave
tantum
ascendere
,
quantum necesse est
ut
minus grave tantumdem
[29]  descendat. Cum hac ratione natura agat contra seipsam. Non descendet
[30]  ergo corpus C, usque ad I, id est non descendet omnino, nec ulla
[31]  ratione attollet H, cum DI posita sit quantulacunque.
[32]  Nondum ergo video cur corpus ab alto lapsum, aliud gravius
[33]  in
alio
aliquantulam
altitudinem attollat.
Necesse est
[34] 
ergo rem non a celeritate corporis aucta, etsi aucta sit, sed
[35] 
ab aucto
Sed
huic objectioni respondetur, naturam magis deprimere
[36]  corpus leve, sed fortiter conans, quam grave debiliter conans, quia
[37]  non est gravitas , sed gravitatio seu conatus qui considerari debet.
[38]  Quare concludo celeritatem motus non augere resistentiam ab attritu .        
[39]  Redeo, jam ad contemplationem
rotarum circumvolvendarum
corporum
[40]  quae aliis innituntur, propellendorum.
Ea
Ponamus
in plano
esse
[41] 
horizonti parallelo BC esse
corpus A sed impellenti resistet attritu, qui a
[42]  plani BC scabritie oritur, nec impelli potest, nisi vel abrasis resistentibus vel
[43]  inflexis, vel superatis.
Pone jam impelli
Si
aliquae
abradenda sunt patet variari difficul–
[44]  tatem pro corporis plani friabilitate; si inflectenda pro duritie, si superanda
[45]  pro inaequalitate. Sed cum ista infinitas contineant varietates, ideo ut ad calculum
[46]  res queat revocari facilius, considerabimus attritum ut uniformem quandam causam,
[47]  quae motum impediat, instar glutinis cujusdam, aut infinitorum in omnibus punctis
[48]  ponderum appensorum.
Quibus ita positis


all layers on
all layers off
last version
text layer 1
text layer 2
text replacement
deletion 1
insertion 1


back to index
Catalogue information