[ 1]  discriminis, ni fallor, quod arcus agit tota vi determinata.
Statim
Eo
momento
[ 2]  quo a projecto deseritur, qui ictus ob moram non increscit. At in Sclopeto
[ 3]  non primo momento omnis consumitur ictus pulveris, sed absolvitur displosio. Sed
[ 4]  nondum ista satisfaciunt. Fiat ergo experim. 5.        
[ 5]  (5) Observetur an oriatur differentia, si pila arcu explosa cum chorda
[ 6]  adducta fuit, aut si a chorda sub finem restitutionis inventa est. Ego
[ 7]  discrimen subesse puto nullum. At in Sclopeto alia res, nam si Sclopetum
[ 8]  breve perinde est, ac si
pila aut
avolaret arcu nondum plene
[ 9]  restituto. Quare et quae moram conciliant, conducunt ictui. Unde patet cur
[10]  nimia longitudo inutilis sit imo noceat, ubi scilicet restitutio omnis facta
[11]  est, tunc enim de reliquo mora pilae in Sclopeto tantum vim ejus attritu
[12]  diminuit.        
[13]  Redeamus ad coepta de Detrimento, ubi corrigo me, credoque ictum nimis
[14]  celerem plus etiam difficultatis sentire, in attritu superando. Explicetur
[15]  gluten corporis A ad planum BC, per pondus quo corpus A retinetur in eo
[16]  loco, quod si jam impellitur quanto celerior est ictus quanto celerius
[17]  ascendet pondus D, at quando pondus D celerius ascendit tanto resistit magis.
[18]  At hinc sequitur paradoxum, nimirum majore ictu minus effici.
[19]  Idque quodammodo verum est, sed recte explicandum.
Ajo ergo: Si vis
[20] 
impressa, id est
Id est
Sane
etsi ictus infinitus sit si ponderi
[21]  comparetur, tamen et resistentia ponderis tunc fit infinita. Ponamus
[22]  aliud pondus lapsu suo in E circumagere trochleam F, et attrahere
[23]  corpus A, atque allevare pondus D. Sane primo impactus momento haud dubie
[24]  attollet D, sed ob celeritatem
ut etiam fo
elevationis
, id fortissime resistet,
[25]  citoque omnia in verum redibunt modum depereunte paulatim accessione
[26]  accelerationis. Ponamus jam simpliciter incumbere, quanto Trochlea F major est,
[27]  tanto D difficilius elevabitur.
Sed
Certum est
ergo, quid celeriter impingat
[28]  in A, duo consideranda, quantitatem
virtutis
agentis
, et celeritatem.
[29]  Quantitatem scilicet difformitatis, et vim restitutionis. Si
quantitas
vis
ipsa
[30]  seu quantitas difformitatis
major
minor
sit pondere D,
ictus
minor
major
[31] 
aucta
utcunque celeritate attolletur pondus fateor, sed ad certam quandam
[32]  distantiam, quoniam et fortissime resistet. Imo forte ne attolletur quidem
[33]  ab ictu, utcunque is sit infinite celerior pondere, quia is et infinitam resisten–
[34]  tiam sentiet,
ab ascensu infinito, quem
imo
non sentiet: ascensus enim tantus est
[35] 
quantus
quanta
celeritas
cadentis
impingentis
in quolibet momento
[36]  imo sentiet. Nam haec celeritas est infinita ratione primae celeritatis, qua
[37]  motus coeptus erat. Ergo concludere mihi posse videor non attolli pondus ob majo–
[38]  rem ictus celeritatem, nisi et vis sit major. Distinguenda vis a nisu, ut pondus
[39]  a ponderatione.
Caeterum ex his colligo
Haec
tamen accuratius excutienda,
[40]  et ut experimentis stabiliantur: (6) experiamur pmimum, an fortius agat arcus si
[41]  restitutio integra ei permittatur, quam dimidia, ac de eo primum non dubito.
Imo
[42] 
dubium subest
Nam
corpora
sagittam jam
ad
se restituendum quolibet
[43]  momento nova vi naturae agitur, etsi ea vis sit decrescens. (7) Hoc stabilito,
[44]  emittatur globus ex arcu, ac primum ex arcu parum, deinde ex arcu integre resti–
[45]  tuto, ita ut ictus dirigatur in corpus,
quod
tanti
ponderis ita temperati
, ut
[46]  paulo minor sit vis ejus vi arcus integre tensi,
vel restituti
paulo major vi
[47]  arcus ex parte tensi, vel ex parte restituti, vel brevius chorda arcus in
[48]  pondus agat. Quod si jam ista Hypothesis vera est, sequitur, chordam
[49]  non superare pondus, nisi
pondus
vis restitutionis
vis arcus
eo momento adhuc
[50]  vi ponderis major est; nec considerabitur quod ab acceleratione accessit.
[51]  At si fortior adhuc est, tunc acceleratio se faciet sentiri. (Videndum
[52]  jam an sint obstacula quaedam, quorum resistentia non augeatur celeritate im–
[53]  pingentis. Et esse arbitror nulla.) Imo ex his sequitur absurdum, quod scilicet corpus
[54]  cadens aliud aequiponderans, aut non multum praeponderans non attolleret
[55]  quod est contra experientiam.


all layers on
all layers off
last version
text layer 1
text layer 1.1
text layer 1.2
text layer 2
text layer 3
text replacement
deletion 1
insertion 1


back to index
Catalogue information